22 Dzień Wyprawy Warszawa-Magadan 2018

Dzisiaj 20 lipca 2018 – ruszamy z Chandyga i jedziemy do miejscowości Ust’-Niera

Ust´-Niera – osiedle typu miejskiego w Rosji, w Jakucji, siedziba administracyjna ułusu ojmiakońskiego. W 2010 roku liczyła 8385 mieszkańców. Leży u podnóży gór Tas-Kystabyt nad Indygirką w pobliżu ujścia Niery

Mapka tras: Chandyga – Ust-Nera

Ust-Nera ( ros. Усть-Нера), to osada typu miejskiego na wschodzie Jakucji. Centrum administracyjne i największa osada Oymyakonsky (ulus). Liczba ludności – 5434 osób (2017). W pobliżu wsi znajduje się zakład wzbogacania rudy złota.

Położona u zbiegu rzeki Nera w Indigirku.

Indygirka (ros. Индиги́рка, Indigirka) . Wlewa swe wody do Morza Wschodniosyberyjskiego.

Powstaje z połączenia rzek Taryn-Juriach i Chastach; płynie w kierunku północnym przez Wyżynę Ojmiakońską, przełamuje się przez Góry Czerskiego i Góry Momskie, tworząc liczne progi, a w dolnym biegu przepływa przez Nizinę Abyjską i Nizinę Jańsko-Indygirską.

Główne dopływy: NeraMomaBadiaricha (prawe); ElgiSelenniachUjandinaAłłaichaBiorioloch (lewe).

Większe miasta położone nad rzeką: OjmiakonUst´-NieraCzokurdach.

Dzielnica Ust-Nera – Oymyakon znana jest jako północny biegun zimna. Ludność głównie specjalizuje się w wydobyciu złota.

W latach 1939-1941 ekspedycja  pracowała u ujścia rzeki Nery, dopływu Indigirki, na obszarze przyszłej osady . W tym czasie odkryto tam dziesiątki najbogatszych złóż złota.

W 1942 r. Odkryto pierwsze kopalnie złota, przeprowadzono pierwszą eksplorację złoża wolframu Alaskitovoe. W 1944 r. Zorganizowano GPU Dalstroi w Indigirskoye.

Wieś w dzielnicy Oymyakonsky, lata 60.
W latach 1945-1946 wybudowano pierwszy budynek szkoły. Pierwszy numer liceum nr 1 odbył się w latach 1951-1952. W 1947 r. Wybudowano nowy dwukondygnacyjny budynek szkolny. Plac budowy szkoły został otoczony drutem kolczastym, ponieważ został zbudowany przez więźniów. We wsi w latach 1949-1958 był obóz Indigir Dalstroy; więźniowie budowali trasę Magadanu, kopalnie, domy, wydobywano złoto [2]. Granica Ust-Nera zakończyła się obecnym terytorium szpitala powiatowego, po czym zaczęły się niepasujące bagna. Na miejscu obecnej apteki znajdowała się szkółka psów pilnująca więźniów. Terytorium obozu rozpoczęło się od budowy dawnej milicji . W 1945 r. Rozpoczęto budowę INEC – Indigirskoye Energo Combine w Ust-Nera, w 1946 r. Wieś otrzymała pierwszy prąd przemysłowy, rozpoczęła się instalacja telefoniczna osady.

Dzisiaj jadąc w kierunku Ust-Niera jechaliśmy długo w towarzystwie rzeki: Wschodnia Khandyga – (ros. Восточная Хандыга), która jest jest dopływem rzeki Aldan , która z kolei łączy się z Leną przy Jakucku. Płynie ona do rzeki Aldan przez  467 km od ujścia na prawym brzegu.  Rzeka zamarza w październiku i pozostaje pod lodem do maja-czerwca.

W Indygirce żyje wiele gatunków ryb, charakterystycznych dla wschodniej Syberii, jak sielawaczyrmuksunnelmaomul i inne. W jej dorzeczu odkryto bogate złoża złota.

W latach 1892-1894 Eduard Toll prowadził w dorzeczu Indygirki (jak kilku innych rzek Syberii) intensywne badania geologiczne na zlecenie Petersburskiej Akademii Nauk. W ciągu 367 dni trwania ekspedycji przebyto 2500 km, prowadząc przez cały czas pomiary geodezyjne.

W latach 50. XX wieku odkryto tu znaczne złoża złota, które eksploatowano przy wykorzystaniu niewolniczej pracy więźniów Gułagu.

 

Ust-Nera: smutna pieśń północy

Historia wioski Jakut Ust-Nera to historia poszukiwania i wydobywania złota z górnego biegu rzeki Indigirka, której początki sięgają czasów Dalstroi. W październiku 1936 r. E. Berzin, szef Dalstroi, podpisał rozporządzenie nr 380 w sprawie organizacji ekspedycji geologicznej Indigirsky (IGRE). W tym czasie zima była już zdominowana przez północny wschód, a pierwsze geologiczne partie IGR zostały wyładowane na wodnosamolotach MBR-2 na Indigirce dopiero w sierpniu następnego roku, 1937. Natychmiast zaczął szukać. Następnie, u zbiegu rzeki Nery w Indigirk, powstała osada geologów z Ust-Nera.

Okolica okazała się obiecująca. Już w 1938 r. Odkryto pierwsze sześć złotych placerów. Na początku wojny było ich już kilkadziesiąt. Oprócz złota otworzyły się perspektywy wydobycia innych cennych minerałów. W 1942 r. Zorganizowano pierwsze kopalnie złota, rozpoczęto eksplorację złoża wolframu Alaskitovoe, w którym pracowali prawie wyłącznie „polityczni” więźniowie. W 1944 r. Kopalnie zostały połączone w administrację górniczą Indigirskoye (IGPU), a później w kombinat Indigirzoloto. Równolegle z ekstrakcją kontynuowano intensywne poszukiwania, rozszerzono zakres prac. W okresie powojennym odkryto pierwsze złoża rud złota, w drugiej połowie lat 60. XX wieku – duże złoża złota i antymonu z Sarylakh i Sentachan. Wraz z wielkością pracy rosło osadnictwo geologów i górników: w lepszych czasach żyło tu ponad 16 tysięcy osób. Szkoła, szpital, klub z teatrem ludowym, muzeum i kino, stacja telewizyjna „Orbita” na górze, aby obejrzeć razem z całym krajem relacje z kongresów i noworocznych „Niebieskich świateł”, wszystko jest tak, jak powinno być. Złota Indigirka, choć gorsza w zdolnościach do Kołymy i Czukotki, ale wydała nawet do 12 ton żółtego metalu rocznie. Złoto było potrzebne państwu i nie skąpiło w zawartości odległej wioski, która, jak mówią, wkrótce miała stać się miastem. Ale tak się nie stało. W latach dziewięćdziesiątych, podobnie jak wiele innych przedsiębiorstw górniczych, Indigirzoloto zbankrutowało. Hojne dotacje państwowe ustały. Ludzie wyjeżdżali  z Ust-Nera na stały ląd Rosji. Zostało już nie więcej niż siedem tysięcy tych, którzy tak zdecydowali, że tu pozostaną..

Czy jest jakaś nadzieja na nowe życie? Kto wie … Górnicze firmy wydobywcze działają w tym regionie, obmycia placerów, złóż złota Badran, trwają prace nad złożem złota antymonu w Sarylakh. Lotnisko działa, skąd można polecieć do Jakucka. Już w XXI wieku nowy odcinek drogi federalnej „Kołyma” został przecięty skałami (dosłownie, poprzez skały) – częścią historycznego toru Kolyma. Ale górnicy preferują metodę pracy zmianowej, a droga to tylko droga. Czas pokaże. W międzyczasie spacer ulicami Ust-Nera – fragmentem Dalstroj.

Pierwsi geologowie polecieli do Ust-Neru na wodnosamolach. W latach pięćdziesiątych dziesiątki tysięcy więźniów wybrukowano trasą z Magadanu. Dziś można również dostać się do wsi wzdłuż drogi federalnej „Kołyma” z Magadanu lub po drugiej stronie – z Jakucka.

Kilka zdjęć:

Foto Rzeka psów

rzeka-psow

rzeka-psow

Ponad 1500 kilometrów od południa na północ rozciągało się łóżko Indigirki, głównej rzeki górskich górników jakuckich. Jest bogaty nie tylko w metal szlachetny, ale także w ryby, chociaż według jednej wersji nazwa od języka miejscowych ludów jest tłumaczona jako „Rzeka Psów”.

Foto-most na drodze.

most-na-drodze

most-nad rzeką

Wieś mija federalną autostradę R 504 (P0 50-dawniej M56) Kołyma, która łączy Jakuck z Magadanem. Betonowy most na rzece Indigirku został oddany do użytku w październiku 1975 roku

Lotnisko

Lotnisko

Lotnisko

Lotnisko „Ust-Nera” zapewnia regularną komunikację z miejscowością Jakuck. Pierwsze samoloty obsługujące potrzeby geologów zostały sprowadzone tutaj w późnych latach trzydziestych. Przed budową stacjonarnego pasa jest to lotnisko wodne – samoloty lądowały na wodzie, a zimą na nartach.

 

Pomnik

Kompleks pamiątkowy wzniesiono we wsi Ust-Nera, RS (Y), powiat Oymyakonsky.

W pełni wspiera szacunek dla kultury i historii tego kraju.  Szacunek dla jego kultury i tradycji, a także dla wspólnej historii, powinien znaleźć odzwierciedlenie w odpowiednich kompleksach i niezapomnianych miejscach. Wznoszenie takich obiektów pozwala zachować i utrzymać dziedzictwo przeszłości.

Składa się z trzech podstawowych kształtach (z brązu), dziesięć wspomnienia mosiądzu, tłoczone płyty z nazwiskami ośmiu mieszkańców, którzy poszli do przodu i kilka mniejszych formach wykonane z brązu (automatyczna PCA, kask, gwiazda do wiecznego ognia i kartuszem ramach podstawowej figury ).

Wysokość głównej figury „Ojczyzna-matka” z punktu mocowania z cokołem na czubek miecza wynosi prawie 8m!

Wysokość żołnierzy wynosi do 2,5 m.

Kartusz o rozmiarze 1,2х1м. i waży 300 kg!

 

KOMPLEKS MEMORIALNY JAKUCJA

To tutaj gdzie spaliśmy – w tej miejscowości znaleziono..

Mamut jednak :-)))
Przypadkowo przypomniałem sobie, że miałem zdjęcia w moim archiwum przedstawione przez kolegę. Zdjęcia zostały zrobione 30 września 2004 roku. Znalezienie -zamrożonego  mamuta ( Ust-Nera, 2004).   -info ze strony:  http://russia-paranormal.org/index.php?topic=5385.0

Ze znarlin Mamut odkopany na Syberii -autor fot nieznany

Ze znarlin Mamut odkopany na Syberii -autor fot nieznany

Ze znarlin Mamut odkopany na Syberii -autor fot nieznany

Ze znarlin Mamut odkopany na Syberii

Ze znarlin Mamut odkopany na Syberii

Ze znarzlin Mamut odkopany na Syberii

Ze znarlin Mamut odkopany na Syberii

 

A tu jest też ważny problem….W rzekach czysta woda płynie, tak czysta, że bez jej przegotowania można ją pić…..

A jakiego rodzaju wody używają lokalni piekarze podczas pieczenia chleba? Kto je sprawdził? Wyspecjalizowane organy nadzoru usług: Prokuratura, Federalna Służba ekolodzy przechowywane kamienne milczenie … kto jest na służbie ma obowiązek zatrzymać te zamachy? W końcu nie wymaga to dużych nakładów. Wymagane jest tylko zmuszanie się do wykonywania pracy, karanie urzędników.

Proponuję, aby zidentyfikować wszystkich tych, którzy powinni być odpowiedzialni za te zamachy i zobowiązać władze lokalne odpowiedzialne struktury ustnertsev zobowiązują się do zapewnienia czystej wody.

We wsi mówi, że galeria zlewnia Ust-Nera, wybudowany w 1956 roku doszła do perfekcji w ruinę. W takim razie, dlaczego Jakucja przewodnik nie pomaga środków finansowych na odbudowę ważnych struktur?

Nie tęsknię za żadnym raportem władz wykonawczych w regionie. Każdego roku, od ponad dziesięciu lat, raporty rządowe republiki podniósł tę ważną kwestię. I wciąż tam jest.

Czas zadeklarować sytuację awaryjną z powodu brudnej wody w wodociągach miejskich.

Miejscowi urzędnicy obawiają się problemu, jak się wydaje, nie zdecydują, lub nie mogą tego zrobić sami. Ponieważ nie ma warunków do normalnego życia mieszkańców centrum dzielnicy Ojmjakon nie w imieniu wsi. Ust-Nera zaprosić IL Darkhan EA Borysow, przewodniczący rządu republiki E.A. Chekina i dyrektorem generalnym nowo utworzonego „Teploenergoservice” JSC AS Sloika w Ust-Nera na spotkanie mogą zobaczyć, co do picia brudnej wody zmusiły mieszkańców Ust-Nera. Być może, po wizycie tych przywódców, sprawa przeniesie się z martwego centrum?

Jeśli nie zostaną podjęte pilne działania, będziemy musieli poprosić o pomoc prezydenta Rosji. Putin.

Kilka dni później, na początku sierpnia, nasza wieś północnej Ust-Nera obchodzić będzie kolejną rocnicę swego powstania.

Tutaj powinna być pomoc, ale dostatecznej jej nie ma nadal.

Życie tutaj jest ciężkie i nie każdy to wytrzymuje, a szczególnie młodzież, która ucieka i pozostawia swych starych we starzejącej się ruinie domostw i przyrody i wszystkiego, co kiedyś tutaj pobudowano. Umiera ten region, bo nie opłaca się już wydobywać i płukać złota.

 

Jednak ta nostalgia dla regionu do którego zawitaliśmy nie jest odosobniona. I nam przyświeca realnie zresztą.

Na tej trasie wyprawy do Magadonu , pomimo dokładnych przygotowań moich -sprawdziło się wiele elementów, alem są takie dalej, które nie wytrzymały w tej podróży swojej próby.

Serce Harleya dędni mocno – jednak jego dodatki na podróż, nie wszystkie wytrzymują tutaj w tych warunkach swojej  próby. Powinien pewne sprawy w swym życiu móc przewidzieć.
Na koniec wyciągnę wnioski, które mogą być pomocne dla innych wybierających się w podobną podróż.

„Człowiek całe życie się uczy. Skończy Głupim, jeśli będzie się uczył tylko na swoich błędach”

Należy się Wam też  informacja, że po ciężkim odcinku do Chandygi, na którym to 3 razy w kopnym piachu leżałem  zarówno motocykl jak i ja,  potrzebowaliśmy dnia na odpoczynek i doprowadzenie siebie do porządku.

Drogi tutaj, to nie jest zabawka!

Perspektywa spędzenia dodatkowego dnia w warunkach hotelowych jak na obrazku nie wszystkim przypadała do gustu, zwłaszcza, że jeden z kolegów jest pod dużym ciśnieniem związanym z ważnością wizy, która się jemu kończy 28 lipca.

Parę zdjęć i wszystkim będzie wiadomo: – najpierw przyczyna i jej obraz a potem miejsce wypoczynku i ochota na dłuższą odsapkę 

Poprzedniego dnia pokazywałem na zdjęciach to, jakimi drogami teraz jedziemy.

I chwilami nie można było zapanować nad motocyklem, bo jechać trzeba było z ryzykowną prędkością. Wywrotki były i ucierpiał motocykl a i ja osobiście tą trasą byłem zmęczony. Miejsce, które udało nam się znaleźć było na tyle wygodne, że chciałoby się tutaj dłużej pobyć, ale niestety trzeba było jechać.

Pokonaliśmy trasę potem do Ust’-Niera i spaliśmy sobie tak:

Noc na pudłach - Ust-Niera

Noc na pudłach – Ust-Niera

Ta relacja została napisana z opóźnieniem też wynikającym z tego, że były ważniejsze sprawy wtedy, które sami doskonale potraficie zrozumieć. Teraz, kiedy to piszę, to motocykl jest na chodzie a my jesteśmy o „parę kroków” już przed Magadanem ( a pisałem to wszystko dnia 22 lipca 2018).

Pozdrawiam serdecznie – Michał.